Βρίσκεστε εδώ: Ταξιδιωτικός ΟδηγόςΑρχαιολογικοί χώροι

Αχαΐνη

Βρισκόταν βορειοανατολικά της Ποικίλασσος.

Ανώπολις

Τα ερείπια της αρχαίας Ανώπολης, εντοπίζονται επάνω στο λόφο της Αγ. Αικατερίνης, στα δυτικά και νοτιοδυτικά του σημερινού ομώνυμου χωριού. Από τη θέση της, εξασφάλιζε πλήρη εποπτεία μεγάλης έκτασης της ξηράς, αλλά και του Λιβυκού πελάγους. Το λιμάνι της, εξασφάλιζε τη θαλάσσια επικοινωνία μεταξύ ανατολής και δύσης, σαν ενδιάμεσος σταθμός. Η Ανώπολη ήταν ανεξάρτητη πόλη και είχε δικό της νόμισμα. Πηγές  αναφέρουν, ότι τον 3ο αι. π.Χ. καταλήφθηκε από τη γειτονική Αραδήν και απελευθερώθηκε από το Χαρμάδα, πολίτη της Ανωπόλεως. Σε αυτή τη περίοδο χρονολογείται ίσως και η πρώτη φάση των τειχών της. Το 230 - 210 π.Χ. αναφέρεται σε κατάλογο πόλεων που έστειλαν θεωρούς στους Δελφούς.

Η Ανώπολις μαζί με την Αράδαινα και την Ποικίλασσο, συγκαταλέγονται στις πόλεις που υπέγραψαν  τη συνθήκη συμμαχίας των 30 Κρητικών πόλεων, με τον Ευμένη Β' της Περγάμου το 183 π.Χ. Στον οικισμό Ρίζα σώζονται πελασγικά τείχη που ο Pashley τα παρατήρησε σε μήκος 300 βημάτων, πάχους 6 βημάτων και ύψους  5-11 ποδιών. Η Ανώπολη ήταν ονομαστή στους ελληνιστικούς χρόνους και άκμασε κυρίως στη ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο. Η υδρευσή της γινόταν από δεξαμενές των οποίων σώζονται υπολείμματα. Ο αρχαιολογικός χώρος καλύπτει μία αρκετά μεγάλη έκταση, που περιβάλλεται από ισχυρά τείχη και περιλαμβάνει θεμέλια πολλών οικιών, μία μεγάλη στέρνα και ίσως τα θεμέλια ενός μεγάλου ναού.  Αρκετοί τοίχοι σώζονται σε ύψος 1 - 3 μ., οι περισσότεροι κτισμένοι από αδούλευτες πέτρες ενώ μερικοί από γωνιόλιθους. Τα ορατά αρχιτεκτονικά λείψανα φτάνουν στα νότια μέχρι το εκκλησάκι της Αγ. Αικατερίνης, όπου σώζεται και τμήμα του τούρκικου κουλέ.

Στην ευρύτερη περιοχή έχουν εντοπιστεί δύο τρόποι κατοίκησης, κατά γειτονιές και κατά μεμονωμένες αγροικίες. Επίσης έχουν αποκαλυφθεί με σωστικές ανασκαφές, κιβωτιόσχημοι τάφοι της εποχής της ρωμαιοκρατίας (το νεκροταφείο της αρχαίας πόλης τοποθετείται μεταξύ των οικισμών Λιμνιά και Παυλιανά). Το 1988 σε επιφανειακή έρευνα, σε υψόμετρο 600 και 800 μ., ανακαλύφθηκαν λίγες θέσεις της Υστερονεολιθικής/ Πρωτομινωικής περιόδου.

Καινώ

Μικρή και ορεινή αρχαία πόλη, κτισμένη μέσα στο φαράγγι της Σαμαριάς, κοντά στις πηγές του ποταμού, στη θέση 'Ελληνικά'. Αναπτύχθηκε κατά την αρχαιότητα και σύμφωνα με την παράδοση εδώ γεννήθηκε η θεά Βριτομάρτυς, από το 'βριτύ' που σημαίνει 'γλυκό και το 'μάρτις΄ που σημαίνει κορίτσι-παρθένος, η επονομαζόμενη Δικτύνη και κόρη του Δία. Άγαλμά της φυλάσσεται στο μουσείο Χανίων. Το 1991 εντοπίστηκε υπαίθριο ιερό με πηγή, πολύ κοντά στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Ακόμα, βρέθηκαν χάλκινα και σιδερένια βέλη και αιχμές δοράτων. Πρόκειται για το Μαντείο του Απόλλωνα ή το Κηρύκειον Άντρον. Στο ίδιο περιβάλλον έζησε και λατρευόταν η νύμφη Ακακαλίς.

Αραδήν ή Ηραδήν.

Τα ερείπια της Αρχαίας Αραδήν,  σώζονται στη θέση 'Πασσόπετρα', κοντά στο σημερινό χωριό Αράδαινα, που διασώζει το όνομα. Ήταν αυτόνομη πόλη αφού αναφέρεται ανάμεσα στις 30 κρητικές πόλεις, που υπέγραψαν τη συνθήκη συμμαχίας με τον Ευμένη Β΄της Περγάμου το 183 π.Χ. Σ Αραδήν είχε το ίδιο πολίτευμα με την Αρχαία Σπάρτη, δημιουργώντας σύγχυση σχετικά με το πια το δανείστηκε. Οι 'Αγέλες', δηλαδή οι ομάδες των νέων του αρχαίου πολιτεύματος, τα ψηφίσματα του κράτους, τους νόμους, τις ενάρετες πράξεις και τα ανδραγαθήματα επιφανών ανδρών τα μάθαιναν τραγουδώντας, προκειμένου να τα αποστηθίζουν. Συνέχεια των αρχαίων αυτών ασμάτων, είναι αναμφίβολα τα μεταγενέστερα Σφακιανά τραγούδια. Η αρχαία νεκρόπολη είναι στη θέση 'Ξενοτάφι'. Λιμάνι της Αραδήν ήταν ο Φοίνιξ. Πιστεύεται πώς ιδρύθηκε από Φοίνικες αποίκους και το όνομά της συνδέεται με τη φοινική λέξη Aruad, που σημαίνει καταφύγιο και ομώνυμη πόλη υπήρχε στη Φοινίκη. Η Αράδαινα μέχρι τους τελευταίους αιώνες της Βενετοκρατίας και τον πρώτο της Τουρκοκρατίας ευημερούσε, γιατί οι κάτοικοί της είχαν επιδοθεί στη ναυτιλία και το εμπόριο.

Κάτρη

Η αρχαία πόλη εικάζεται ότι βρισκόταν στο λεκανοπέδιο της Κράπης ή στην παρακείμενη θέση 'Βατέ', στο δρόμο Βρυσών – Σφακίων. Πήρε το όνομά της από τον Κατρέα, πρωτότοκο γιο του Μίνωα. Σύμφωνα με τον Όμηρο, εδώ βρισκόταν ο εγγονός του Μενέλαος, όταν ο Πάρης απείγαγε την ωραία Ελένη, αιτία του τρωικού πολέμου.

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 287 επισκέπτες και κανένα μέλος

d-sfakion-daskalo logo samaria KTELogo1B11Med facebook icon4contact email